arama

Anne Baba Yaklaşımları ve Çocuk Gelişimi

  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • cupy cupy
  • 1 Yıldız
    Loading...

İnsan ilişkileri içinde uzun ömürlü ve en önemli etkileri olanı tartışılmayacak anne-baba ile çocuklar arasında olan ilişkilerdir. Bir çocuğun yetişmesinden,başarılarından veya başarısızlıklarından sadece anne-babayı sorumlu tutmak doğru değildir. Çünkü çocuk anne-babasının aile ve sosyal eğitiminin etkisi altında kalmış olsaydı bir ailedeki tüm çocukların gelişimleri ve özellikleri aynı olması gerekirdi . Her çocuk özeldir ve ailenin bir parçasıdır fakat onun yetişmesi ve gelişmesi sadece ailenin değil okulun,toplumun,çevrenin de katkıları vardır. Aile kavramında çocukların yetişmesi sırasında onlara rehberlik ve yardımda bulunan kurumların en önemlisidir bununla birlikte anne-babaları tarafından gerçekten sevilip sayılan,çocuğun düşüncesini açıklamasına izin verilen,davranışlarından daha bağımsız ve kendilerine daha çok güvenen bireyler seviyesine gelmektedirler.Bu daha çok anne-babanın genellikle ailedeki kurallar üzerine konuşulmasına izin verir yada çocuğu bu konuda desteklemesiyle olur.Çocuğun yaptığı yanlış davranışlar nedenleri ve sonuçları ile olumlu ve kırıcı olmayacak bir şekilde açıklanır.Anne-babaların çocuklarına karşı hoşgörü sahibi olmaları çocukları kısıtlamak dışında isteklerini dinledikleri biçimde izin vermelerine olanak sağlamalıdır. Bu şekilde yaklaşıldığında çocuk evine,yaşadığı ortama dönük bir birey olarak yetişir. Anne-baba hoşgörüsü normal bir düzeyde olursa çoğunlukla kendine güvenen,topluma yarar sağlayan birey olmasına yardım eder.

Bu ana babalar çocuğu buyruklarla değil, eğiterek çocuğun gelişimine,kişiliğine olumlu katkı sağlayarak saygı gösterirler. Şuda bir gerçektir ki çocukdan yaşından olgun davranış  beklemezler. Ana baba çocuk üzerinde bağımsız davranarak serbest bırakılacak çocukların  yeteneklerinin ortaya çıkmasına yardımcı olurlar. 

1)Koruyucu Anne-Baba Tutumları :

Anne-Babalar fazlaca kural koymakla beraber destek de verirler fakat bunu yaparken anne-babalarda görülmeyen düşünsel kalıtım ve anksiyete görülür.Bu anne-babalar sürekli çocuklarına çevreye karşı koruyucu olarak tanımlanır.Bu tür ebeveynler çocuklarına adım başı karışırlar, çocuğun arkadaşlarını kendileri seçer, oyunları ve kimle oynayacağını kendileri belirler, sık sık öğüt verirler. Arkadaş ortamındaki süreçleri sürekli tehlikeli olarak abartılır. Onlara karşı kuşkulu davranmayı ve güvenmeyi aşılar. Koruyucu tutuma sahip olan aileler çocukları çoğu zaman kaygılı olurlar ve böyle oldukları için hata yapmaktan korkarak daha fazla hata yaparlar. Bu hataları tekrarladığı taktirde utangaçlık,içine kapanık ve özgüvenden yoksun bireyler olurlar.

2)Arkadaşça otoriter :

Çoğunlukla çocuklar dünyaya gelmeden önce bu planlanır. Çocukları ile arkadaş olmaya, dost olmaya karar kılarlar. Bu olumsuz bir karar değildir aslına bakılırsa. Baba,erkek çocukla, Anne,kız çocukla arkadaş olabilirler bu ilişkinin kurulması önemli ancak bu süreçte aşırılığa kaçılırsa eğitim durur yada ters olarak gelişme gösterir. Çocuklar anne-babaya bu otoriteyi  sağlamaya çalışırlar.

3)Egoya dayalı otorite :

Bu tür mesafeli otorite olarak nitelendirilebilir. İnsanlığın toplumun değerleri mevcuttur fakat bunların daha değer teşkil ettikleri düşünürler. Bu durumda da egolarını çocuklarına belli ederler. Bu değer egolarından övgüyle söz ederler. İnsanları küçümser bu yüzdendir ki övünme havasına girmeleri kaçınılmaz bir durum olur.

  • Kerim
    2 ay önce

    Dostum bu sitede gerçekten güzel ve anlaşılır yazılar var.

    6
    yorum beğen
    • cupy
      2 ay önce

      Güzel yorum ve düşünceleriniz için teşekkür ederiz.Sitemizi takip edebilir dostlarınıza da tavsiye edebilirseniz bizleri mutlu edersiniz 🙂

      3
      yorum beğen
kategoriden popüler haberelr KATEGORİDEN POPÜLER HABERLER